حامیان ما
حمایت می‌کنیم

کمک به کودکان سرطانی

اتاق آبي

9944544-mdچشم های کوچک ات را ببند…

مرا به خواب هایت دعوت کن…؛

در یکی از شیرین ترین رویاها که با خود آورده ای…

من می روم…

می روم تا حقیقت را به چشم های کوچک تو هدیه دهم…

می روم و در حسرت ندیدن ات،

خود را به رویاهای جاودانه ات وصله می زنم…

عزیزکم!

دنیا جایی نیست که در آن بتوان از پستان آزادی شیر نوشید…

باید بتوانی مزه ی اشک را از حقیقت تشخیص دهی…

می روم…

می روم تا در جایی فراتر از این مرزها،

تورا دوست بدارم…
.
.
.

پ.ن:

از اینجا که ایستاده ام تا خواب های کودکانه ات،
مرزی نیست…
.
.
.

پ.ن۲:

۵-۱ تنها خوش آمد این دنیاست به تو…
خوش آمدی!

.
.
.

به سادگی مرد…
سربازی که با بغض سرود ملی می خواند…

یک نظر بگذارید