پشت صحنه شماره 2

* مدیرمسئول
عذرخواهی نامه
شواهد و قرائن حاکی از آن بود که شماره‌ی اول مورد توجه‌تان قرار گرفته‌بود، وحشتناک! بابت حسن توجه‌تان ممنونیم. پس از چاپ شماره‌ی اول، تصمیم بر‌آن شد که ویژه‌نامه‌ای به مناسبت روز پرستار چاپ شود. منتهی به دلیل مقارن شدن با امتحانات میان‌ترم؛ کادر نشریه نتوانست به موقع برای چاپ اقدام کند. لیکن شرمنده‌ی دوستانی شدیم که با ذوق بسیار لطف کرده‌بودند و به مناسبت این‌روز مطالب بسیار زیبایی برایمان نوشته بودند. سعی می‌کنیم به مرور مطالب این عزیزان در قسمت‌های مختلف نشریه چاپ شود.
همچنین به خاطر شماره‌ی قبلی، اعضای سابق انجمن اسلامی دانشجویان از مصاحبه‌ی نشریه با یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه گله‌مند بودند. باید بگوییم نشریه تنها صحبت‌های ایشان را مستقیما نقل کرده‌بود.
افتخارمی‌کنیم نامه
تمام کادر‌نشریه یک طرف، جناب آقای سردبیر هم یک طرف. به کوری چشم دشمنان قسم خورده‌ی نشریه، ما بهترین و فعال‌ترین سردبیر دنیا را داریم. بدانید و آگاه باشید که هدف آنهایی که می گویند وجود نام آقای ابن‌عزیز جلوی سردبیری، اولین طنز نشریه است، تنها تخریب و تشویش اذهان عمومی است. اگر تصور می‌کنند می‌توانند با این اعمال چیزی از شایستگی‌های بزرگمرد عرصه‌ی مطبوعات کم کنند، باید بگوییم کور‌خوانده‌اند اساسی.
یاران‌چه‌غریبانه‌رفتند‌ نامه
”دبیر تحریریه از کفمان ربوده‌شد! ” فکر می کردیم این خبر صحت دارد و نشریه از لوس وجود یکی از اشرار پاک شده ولی با حضور دوباره‌ی وی در دانشگاه، همه‌ی رویاهایمان درباره‌ی فتح قله‌های پیشرفت به کابوس مبدل گشت!
كارگاه‌خبرنگاري نامه
جایتان خالی. رفتیم کلی خوردیم و خوابیدیم آن‌هم وسط فرجه! بلی، خیلی خوب بود، همه چیز می‌دادند: موز، سیب، شام و نهار! خلاصه ما را گشنه نذاشتند. البته کلاس هم بود گویا! منتها من و امین(سردبیر سابق رحمتیه) به آنجا هم رحم نکردیم و کلاس‌ها را دودر می‌کردیم! 200 تا عکس یادگاری با بروبچس سایر نشریات دانشجویی کشور هم گرفتیم که پرید! خدا پدر صاحاب دوربین دیجیتال را رحمت کناد.
جیب‌خالی،پزعالی نامه
سنگینی هزینه‌های چاپ شماره‌ی اول نشریه، سنگین‌تر از آن بود که بتوانیم این شماره را هم در شمارگان بالا و صفحات زیاد بچاپیم، حتی تصمیم گرفتیم پولی کنیم نشریه را که گفتیم مورچه چیست که سوراخ جورابش چه باشد!
نظرشما چیست؟ دندمان نرم هرکس می‌رود نشریه دانشجویی می‌زند پای لرزش هم می‌نشیند؟ به نظر شما همان بودجه‌ی معاونت را کافی بدانیم و به تعداد انگشتان دست نشریه چاپ کنیم؟

افزودن به علاقمنديها

ثبت لينك در

ايميل كردن اين

نمايش: 73

نظرات (0)