مجله اینترنتی سياه و سفيد

به نظر من زرد رنگ خوشگل و پر ابهتي‌ست. از خورشيد بگيريد با آن همه عظمتش تا شير بيابان! كه زردي را بر پوسته‌ي خود يدك مي‌كشند. اصلا هاله‌هاي نور هم احتمالا زردند. پس زرد رنگ كمي نيست، تازه سپاهاني‌ها هم كه مي‌ميرند براي اين رنگ. خوب اين‌ها را سر هم كردم كه به اينجا برسم؛ چرا مي‌گوييم فلان مجله‌ي زرد؟ چرا بحث مي‌كنيم كه "زردها براي چه منتشر مي‌شوند" و... چرا مثلا نمي گوييم آن مجله قهوه‌اي است؟ هان؟

* مدير مسئول
دوباره آمديم، اين‌بار با مجله‌ي الكترونيك سياه و سفيد. اين‌بار آمديم، نه مثل قبل پر از اميد و آرزو، تنها اميدمان شما هستيد، كه بخوانيد و حتي بنويسيد. سياه و سفيد اين‌بار به صورت گسترده تر از قبل، آمده است كه بگويد و انتقاد كند. به اميد آنكه باشد گوش شنوايي و اگر نيست، حداقل ما را خفه نكنند. اگر نمي‌خواهند بشنوند، ما را از گفتن باز ندارند.
و شما، اينبار علاوه بر خواننده، مي خواهيم نويسنده هم باشيد، ما را كمك كنيد و در كنار هم مجله‌اي پويا و كارگاهي بسازيم.
با ما همراه شويد.

* علي اصغر يزداني

چه زیباست دیدن دوباره برخاستن یک مخلوق!  چه زیباست موجودی که دچار رخوت شده بود هم اینک با نسیم الهی دوباره جان می گیرد و به لطف خالق خویش سستی و فرتوتی و ناامیدی را رها کرده جامه عافیت بر تن می کند و فریاد می زند عاشق زیستنم؛ می خواهم تاثیرگذار باشم.از دلتنگی پاییز و سردی زمستان خسته ام. سرورم فرمان حرکت داده است؛ به من امر کرده جهان خلقت را رنگ سبزی زنم که اشرف مخلوقات با دیدن آن انگشت حیرت بر  دهان گیرد.
می خواهم پیام آور زیبایی و شادی برای بندگانش باشم، می خواهم به او بگویم:(لا تقنطوا من رحمت الله)
تو نیز برخیز. خداوند مهربان درهای رحمت را بر روی همه ما گشوده است و تو ای بنده صالح خداوند با دیدن این طبیعت باز گو: (فتبارک الله احسن الخالقین) ببین خدایت عاشق زیباییست. تو نیز همانند او باش.
در این بهار طبیعت تو نیز قلبت را خلا ده و زنگار از آن کن. به رحمت و کرم پروردگارت ایمان داشته باش. او عاشق بندگانش هست تو نیز دوستدار آن ها باش.
نوروز در راه است باز هم جشن و سرور ما ایرانیان همراه با جشن و سرور طبیعت خواهد بود و چه نیکوست این قرابت.
باز هم نوروز را جشن می گیریم چرا که به قول نوشریعت‌گر دینمان عجب تکرار زیبایی است این نوروز!

 * كوروش كبير

حال که مرگ من فرا رسیده است ایران را – مقتدرترین کشور آسیا – به دست شما می‌سپارم. من به خاطر ندارم در هیچ جهادی برای عزت و سربلندی ایران‌زمین مغلوب شده باشم. جمله آرزوهایم برآورده شده و سیر زمان به کام من بوده ولی در تمام مراحل زندگی، از شکست و ضعف در هراس بودم و هیچ‌گاه مغرور نشدم و خودپسندی را هرگز به خود راه ندادم. در پیروزی‌های بزرگ، هیچ‌گاه پای از دایره‌ی اعتدال بیرون ننـهادم و حتی شادمانیِ بی‌جهت ننـمودم. حال که آخرین لحظات زندگی را سپری می‌کنم، خود را بسی خوشبخت و سعادتمند می‌دانم، زیرا فرزندانم همگی عاقل و نیرومند هستند و وطنم؛ ایران از همه جهت مقتدر و باشکوه است. فرزندان عزیزم، من شما را به خدا، و سرزمینم را به شما می‌سپارم و از شما تقاضا دارم اگر می‌خواهید که آسودگی خاطر من فراهم گردد، دست اتحاد و یاری به یکدیگر دهید تا پیوسته روح و روان من از شما شاد باشد.
هرگز پای از دایره‌ی درستی و خدمت بیرون نگذارید. اگر کارهای شما پیوسته در راه عدالت و ابراز مهر و محبت باشد، دیری نمی‌انجامد که ارزش شما در میان مردم گسترش می‌یابد و نفوذ شما روز به روز افزون‌تر می‌شود، ولی اگر چنین
 نکنید هر روز ضعیف‌تر و به زوال
 خود نزدیک‌ می‌شوید. از تاریخ درس بگیـرید. نفاق، بدون شک کشور را متزلزل می‌کند و ظلم و ستم، دشمنی و کینـه ایجاد می‌کند. همیشه از کسانی عبرت بگیـرید که در زندگی سرافراز بودند و پای از عدالت و نیکی بیرون ننـهادند.
فرزندان عزیزم، پس از مرگ، بدنم را در طلا و نقره و امثال آن نپوشانید، زودتر آن را در آغوش خاک کشورم بسپارید؛ چرا که خاک ایران مهد همه‌ی نیکی‌ها، ثروت‌ها و زیبایی‌هاست. من عمر خویش را در یاری به مردم سپری نمودم. نیکی به دیگران، در من خوشدلی و آسایش فراهم می‌ساخت و از همه‌ی لذت‌های زندگی بالاتر بود.
اکنون حس می‌کنم که روحم آهسته آهسته از بدنم دور می‌شود و بسی سبک شده‌ام. این راهی است که همه‌ی شما نیز خواهید رفت.
اینک برای آخرین‌بار می‌گویم که بهترین ضربتی که می‌توانید به بدخواهان بزنید این است که:
 ”با یکـدیگر به نیکی رفتار کنید.“